Προσπάθησα στο παρακάτω άρθρο να γράψω για το πρόβλημα της ρατσιστικής βίας στο κέντρο της Αθήνας. Δεν τα κατάφερα και πολύ καλά ομολογώ. Το άρθρο που έπρεπε να γράψω το έγραψε ο Πάσχος Μανδραβέλης στην Καθημερινή: ‘Το τελευταίο ταμπού της μεταπολίτευσης...’
Ο ακροδεξιός ριζοσπαστισμός δεν είναι μόνο πολύ απλοϊκός και συνεπώς εύπεπτος. Είναι και πολύ οικείος σε μια χώρα που εμποτίστηκε από τον λαϊκισμό της παλαβής Αριστεράς. Μπορεί αυτοί οι δύο ριζοσπαστισμοί να είναι απέναντι, αλλά η συλλογιστική τους είναι η ίδια: κάποιοι φταίνε για την κατάσταση (πλουτοκράτες ή μετανάστες), οι δημοκρατικές μέθοδοι δεν λύνουν ουσιαστικά τα προβλήματα, οι πολιτικοί είναι προδότες ή χειραγωγούμενοι από συμφέροντα• αφήστε δε που πάντα υπάρχει και κάποια συνωμοσία (του κεφαλαίου ή της παγκοσμιοποίησης).Το μόνο ίσως άρθρο που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια που εντοπίζει πραγματικά την πραγματική ρίζα του προβλήματος και εξηγεί και την αδυναμία μας να καταλήξουμε σε λύσεις.
